سلام دوستان عزيز! در اين پست و نوشته هاي بعدي شما را با يك مفهوم ونظريه جذاب وقابل لمس ديگري از منظر سواد و درك رسانه اي آشنا مي كنم. تعريف نظريه شكل و محتوا: هر پديده اي(اجتماعي،تاريخي،سياسي،جغرافيايي و..) در اين عالم داراي شكل و محتوا است و جمع جبري شكل و محتوا هميشه يك عدد ثابت است. نكته 1- اگر به هر دليلي شكل را بزرگ وحجيم كنيم حتما" محتوا كوچك مي شود ولي محيط تغيير نمي كند. نكته 2- اگر به هر دليلي شكل را كوچك كنيم حتما" محتوا بزرگ و زياد مي شود ولي محيط تغيير نمي كند. مثال: خبر رساني رسانه ها از يكي ازجلسات مذاكرات برجام كه در آن مسائل حاشيه اي آن بيشتر اطلاع رساني مي شد تا اصل مذاكرات؛ اينجاست كه مي گوييم شكل بزرگتر از محتوا بوده است.

حال درادامه مطلب قبلي( شكل ومحتوا) دو پرسش اساسي پيش مي آيد: 1- چرا رسانه ها شكل را بزرگ ومحتوا را كوچك مي كنند؟ پاسخ: هرگاه رسانه با پديده اي مواجه باشد كه از محتواي آن مطلع نباشد يا بنا به دلايلي نمي تواند يا نمي خواهد به محتوا بپردازد، آنگاه دست به برجسته سازي(بزرگ كردن) شكل مي زند تا بدين طريق در مخاطب خود يك احساس اشباع خبري ايجاد كند. به اصطلاح مخاطب احساس سيري مي كند كه ما به آن مي گوييم سيري كاذب. 2- به چه دليلي رسانه در معذوريت انتشار محتوا(نمي خواهد،نمي تواند،نمي داند) دست به اين كار(سيري كاذب) مي زند؟ به اين دليل كه حس چرايي مخاطب را كاهش دهد. مثال هاي ساده و متعددي وجود دارد. مثلا سيب زميني كم شده است آنگاه با خبر مضر بودن استفاده از آن مصرف را كنترل مي كنند و اگر زياد شد خبري پخش ميكنند كه فوايد آن را برجسته مي كنند. و يا مثال هاي با موضوع تورم، جنگ و خشونت و...

سلام صبحتون بخير.

حال بعد از تعريف و آشنايي با موضوع بازنمايي يك سوال اساسي بوجود مي آيد و آن اينكه:

رسانه ها بر چه اساسي بازنمايي مي كنند؟ 1- جو حاكم 2- موقعيت سياسي،اجتماعي خبرنگار 3- صاحبان آگهي 4- ايدئولوژي حاكم

تعريف شرطي سازي در رسانه: فرآيندي كه بر اثر آن مخاطب تمايل يابد تا ادامه برنامه را از رسانه دنبال كند. به عبارتي اگر مخاطب آن برنامه را دنبال نكند احساس كمبود مي كند. چرا ما را شرطي مي كنند؟ براي اينكه مخاطبان را تحت كنترل خود درآورند. به عبارتي مخاطب را به صاحب آگهي مي فروشند.( مثال در بعضي برنامه هاي تلويزيوني با تبليغات فراوان از شركت حامي برنامه يا اسپانسر و ترغيب مخاطبين و بينندگان به استفاده از محصولات اسپانسر)

نكته: هدف شرطي سازي در رسانه ها: مخاطبان از اينكه تحت كنترل رسانه درآيند رضايت داشته باشند. چگونه ما ( مخاطب ) را شرطي مي كنند؟ پاسخ: 1- تا حد ممكن پيام را براي مخاطب ساده وقابل فهم مي كنند. 2- براي مخاطب ارزش پيام را افزايش مي دهند.

سلام! در اين پست مي خواهيم با حيطه هاي سواد رسانه اي آشنا بشويم: تعريف حيطه شناسي: بر فرآيندهاي فكري وذهني تاثير مي گذارد وشامل مجموعه اي از شناختهاي سالم،نشانه ها، تا درك پيچيده ترين پيام ها و كشف علل ونحوه ارائه پيام دريك رسانه خاص را در بر مي گيرد.

سلام دوستان! بعد از تعريف حيطه شناسي انواع آن را در سطور زير توضيح مي دهم: 1- حيطه حسي 2- حيطه زيبايي شناسي 3- حيطه اخلاقي 1-تعريف حيطه حسي: حيطه اي كه لايه بيروني ادراك را شكل مي دهد. يعني جايي كه مخاطب از طريق يكي از حواس پنجگانه در معرض پيامهاي رسانه اي قرار مي گيرد و بسته به هر رسانه اي متفاوت است. 2-تعريف حيطه زيبايي شناسي: حيطه اي كه به توانايي درك و شناخت مفاهيم رسانه اي ازديدگاه هنري اشاره دارد واين به هنر و مهارت رسانه ها در توليد پيام در ابعاد زيبايي شناسي بستگي دارد. به عبارتي شبيه سبك هنري منحصر به فرد يك نويسنده عمل مي كند.(سبك فيلمهاي كارگردانان)

سلام دوستان. صبحتون بخير! راجع به نظريه تزريق در رسانه ها خلاصه وار واستون مينويسم: اگر: 1- جامعه تك صدايي باشد. 2- افراد جامعه را اتم هاي مجزا در نظر بگيرند( ارتباط ميان فردي خيلي ضعيف يا صفر باشد) 3- مخاطب منفعل باشد.( خسته شود) آنگاه اثر پيام حتمي است!

رسانه ها انكاس دهنده واقعيات نيستند بلكه بازنمايي كننده واقعيات هستند!

تعريف بازنمايي: يكي از مفاهيم بنيادي در مطالعات رسانه اي است و راه وروشي است كه از طريق آن رسانه ها حوادث و واقعيتها را نشان مي دهند. در واقع بازنمايي نوعي تصوير دستكاري شده از واقعيت بيروني است . مفهوم بازنمايي در رسانه ها عبارتست از: ساختي كه رسانه هاي جمعي از جنبه هاي مختلف واقعيت مثل افراد،مكانها،اشياء، هويتهاي فرهنگي و ديگر مفاهيم ايجاد مي كنند. نكته: تجلي بازنمايي ممكن است به صورت گفتاري، نوشتاري يا تصاوير متحرك باشد. محتواهاي رسانه اي(متون رسانه اي) همواره داراي ساختار هستند و هرگز پنجره شفاف و روشن نيستند.